Werkwijze van de kindertolk.

De werkwijze van een kindertolk is heel basic en rationeel. Het heeft geen enkele band met wat paranormaal begaafde mensen als Derk Ogilvi doen door telepatisch contact te maken met het kind.

Kindertolken praten met een van de ouders van het kind en op basis van wat de ouder vertelt ontdekken wij wat het kind de ouder heeft te vertellen. Het kind spiegelt de ouder om te vertellen wat de ouder in de ogen van het kind zou moeten veranderen om een completere ouder te worden voor dit kind. Omdat het kind niet de mogelijkheden heeft, en vaak ook niet het bewustzijn, om de ouder met woorden te vertellen wat het wil, doet het dit door gedrag of soms lichamelijke klachten.

In de eerste sessie vertelt de ouder over het gedrag van het kind en wat de ouder opvalt over hoe het kind zich voelt. De kindertolk maakt hiervan aantekeningen en vraagt zo nodig door op sommige onderdelen. Ook vertelt de ouder iets over het reilen en zeilen van het gezin, hoe het is samengesteld en hoe de woonsituatie is. Hiervoor is meestal iets meer dan een uur nodig.

Op een later tijdstip werkt de kindertolk zijn notities uit en vertaalt de uitspraken van de ouder over het kind in informatie over de ouder zelf. Het kind spiegelt namelijk de ouder met haar gedrag. Laten we als voorbeeld nemen dat het kind thuis heel stil is, wat teruggetrokken en weinig zegt. Op school toont het normaal gedrag met andere kinderen. Als het kind de ouder spiegelt zal deze ook weinig zeggen, maar dan met name over dingen die er toe doen, over het aangeven van grenzen en dergelijke. Meestal zijn er meerdere uitspraken over het zelfde thema, waardoor nuances zichtbaar worden.

Tijdens het vervolggesprek met de ouder legt de kindertolk in eerste instantie uit wat het spiegelen wil zeggen en hoe een kindertolk omgaat met de informatie die de ouder heeft verstrekt. Soms is het nodig om in te gaan op de verhoudingen die binnen een gezin optreden en hoe kinderen op ouders reageren en omgekeerd. Kennis hiervan maakt het gemakkelijker om de vertaalslag te begrijpen en ook om in de toekomst alerter te kunnen reageren op het gedrag van de kinderen.

Aansluitend wordt het resultaat van de vertaling van het eerste gesprek besproken, waarbij de kindertolk in de vorm van suggesties een aantal items aan de orde stelt. Het zijn geen verwijten of tekortkomingen, maar vaak gaat het om zaken waar de ouder zich niet bewust van is. Dat noemen we ook wel blinde vlekken. Als de ouder hoort waar het om gaat is de reactie vaak verbazing, maar al gauw ontstaat ook een stuk herkenning.

Meestal is het voldoende als de ouder bewustzijn krijgt over bepaald gedrag om hier verandering in te brengen. En vaak blijkt dat het kind door het besluit van de ouder om anders te handelen meteen zelf ook ander gedrag gaat vertonen. Ik heb het meegemaakt dat bij de klant hier in de praktijk het kwartje viel en dat zijn zoon thuis zich anders ging gedragen.

Het kan zijn dat het kind terugval in gedrag vertoont. Meestal is de ouder dan ook niet meer op het juiste pad met het nieuwe gedrag en dit kan dan ook als feedback gezien worden.

Het is raadzaam het boek van Janita aan te schaffen, want het gaat zeer uitgebreid in op het spiegelen door kinderen en haar persoonlijke ervaring met haar zoon.